Get Adobe Flash player

Dzisiaj jest: 19 Marzec 2019    |    Imieniny obchodzi: Józef, Bogdan, Marek

Spis ruchomości znajdujących się w kościółku
św. Antoniego Padewskiego w Sieniawie

(Kliknij na miniaturę zdjęcia, aby je powiększyć)

 Ołtarz boczny lewy 

      • materiał: drewno, polichromowany
      • styl barokowy - XVIII w.
      • wymiary: 150 cm

Ołtarz w formie dużego feretronu, dwukondygnacjowy. Obramowanie zlożone z bogatego ornamentu roślinnego z motywem suchego akantu, ujmuje w części dolnej prostokątny obraz M. Boskiej karmiącej (współczesny). W górnej części owalny obraz stygmatyzacji św. Franciszka (współ.). Ornament w całości złocony.

 

Obraz - Św. Antoni Padewski

      • materiał: płótno, olej, drewniane, posrebrzane aplikacje
      • styl rokoko - poł. XVIII w.
      • wymiary: 85 x 70

Kadr prostokątny wertykalny. Kompozycja nagięta do diagonalnej biegnącej z lewego, górnego narożnika. Po lewej wyłaniająca się z obłoków, stojąca postać Marii podającej Jezusa klęczącemu przed nią św. Antoniemu. Maria zwrócona 3/4 w prawo, z pochyloną głową, prawą ręką opuszczona podtrzymuje Jezusa, w lewej trzyma aplikowaną lilię. Ubrana w czerwoną suknię przewiązaną wysoko aplikowanym sznurem i błękitny strój postaci, udrapowany i szeroko wywinięty na prawym biodrze. Święty klęczy, zwrócony w lewo, ujęty profilowo, ze wzrokiem wzniesionym na Marię. Modelunek malarski, bardzo miękki, światłocień intensywny, lecz łagodny.

 

Ołtarz boczny - obraz Matki Boskiej z Dzieckiem

      • materiał: olej, płótno
      • styl: barokowy, XVIII w.

Obraz środkowy przedstawia M. Boską z Dzieciątkiem przysłoniętą przez bogato rzeźbioną plastyczną sukienkę i korony. Widoczne jedynie twarze i ręce malowanych postaci. Dzieciątko na prawej ręce matki, przytulone do piersi.

 

Ołtarz boczny lewy - ANTEPEDIUM  

      • materiał: tempera, drewno
      • styl: późnobarokowy XVIII w.

Wśród splotów roślinnych wyrastających z naroży - w środku owalny medalion z przedstawieniem św. Józefa przy pracy, jako cieśli, oraz z boku Dzieciątko dźwigające krzyż. W tle krajobraz pagórkowaty, z bliska sylwetka drzewa. Całość traktowana rysunkowo, graficznie.

 

Ołtarz boczny prawy - ANTEPEDIUM 

      • materiał: tempera, drewno
      • styl: późnobarokowy XVIII w.

Wśród splotów roślinnych i kwiatów w środku owalny medalion z przedstawieniem zwiastowania. Po stronie prawej obrazu pod arkadią i baldachimem Maria klęczy przy klęczniku. Z lewej strony Anioł fruwający w pokłonie, z lilią w ręce. Całość traktowana graficznie.

 

Ołtarz główny - nastawa 

      • materiał: drewno malowane, złocone i srebrzone
      • styl - późny barok, I poł. XVIII w.
      • wymiary: 350 x 220 x 47

Przyścienny, 2-kondygnacyjny, 1-osiowy. Nastawa ujęta w 2 pary kolumn korynckich ustawionych uskokowo (kulisowo) na wysuniętych przed cokół postumentach. Belkowanie zredukowane do impostów z profilowanym, mocno wysuniętym gzymsem. Pomiędzy kolumnami prostokątna rama obrazu, wypełniająca całą przestrzeń. W drugiej kondygnacji nastawka ujęta w kolumny korynckie a w postumentach z nasadnikami i odcinkami przerwanego, wykierowanego i mocno profilowanego gzymsu. W nastawce owalna rama obrazu, w zwieńczeniu "Oko opatrzności" w promieniach, osadzone na spiralnie zwiniętych obłokach. Postumenty dolnej kondygnacji pokryte zwiniętymi liśćmi suchego akantu. Suchy akant tworzy też ażurowe uszaki w obu kondygnacjach. Na impostach rozetki akantowe, w belkowaniu lancetowate liście akantu ujmujące muszlę zwiniętą w dole w ślimacznice. Obramowanie w I kondygnacji pokryte liśćmi laurowymi, w II kondygnacji w formie sznura. W narożnikach nastawki rozetki akantowe o wydłużonych listkach. Na gzymsie I kondygnacji na osiach kolumn stojące postacie świętych w strojach kapłańskich - z lewej św. Jan Nepomucen. Całość malowana szarością, ornament i figury tabernakulum wypukłe półkoliście, zwieńczone profilowanym gzymsem, zwieńczone akantem. W obramieniu I kondygnacji "Św. Antoni Padewski adorujący Marię z Dzieciątkiem", w górze "Adoracja pięciu ran Chrystusa".

 

Obraz - Adoracja pięciu ran Chrystusa 

      • materiał: płótno, olej
      • styl: późny barok - XVIII w.
      • wymiary: 65 cm

Kadr wertykalny, owalny. W dole klęczące w chmurach anioły adorujące symbole pięciu ran Chrystusa umieszczone w górze, otoczone uskrzydlonymi główkami na obłokach. Anioły ze złożonymi rękami, skrajne zwrócone 3/4 do siebie, środkowy ujęty na wprost. Ubrane w zielone, czerwone i oliwkowe tuniki. Symbole umieszczone w prześwicie pomiędzy chmurami, w postaci owiniętego cierpieniem serca w promieniach oraz przebitych dłoni i stóp. Ton karnacyjny ugrowo-różowy. Tła ugrowo-pomarańczowo-brązowe. Modelunek malarski.

 

Rzeźba - Św. Jan Nepomucen I - ołtarz główny 

      • materiał: drewno polichromowane, złocone i srebrzone z laserunkiem
      • styl: późny barok - XVIII w.
      • wysokość: 100
      • sztuk:2

Postacie stojące, zwrócone na wprost.

      • lewy: trzyma w prawej ręce palmę, lewą składa na piersi, czarna sutanna oraz komża i peleryna. Twarz z krótkim zarostem, krótkie, proste włosy, na głowie biret.
      • prawy: trzyma ręce wyciągnięte przed siebie. W miejscu peleryny ma półkoliście wycięty ornat laserowany zielenią. Włosy krótkie, pofalowane, zaczesane do tyłu

 

Ołtarz boczny lewy - nastawa

      • materiał: drewno malowane, złocone i srebrzone
      • styl: późny barok, I poł. XVIII w.
      • wymiary: 250 x 141 x 30

Architektoniczno - ornamentalna, 1-osiowa z wysokim cokołem ujętym w profilowany cokolik i gzymsik, ramowanym skrajnie prostokątnymi postumentami. Partię centralną nastawy tworzy duża, prostokątna rama obrazowa o listwach w formie wiązki laurowej ujętej w profile. Po bokach obramowania szerokie "uszaki" z pnącej się esownicami i ceownicami wici szerokich, postrzępionych i spiralnie zwiniętych liści akantu. Z narożników wystają 2 szyszki w szypułkach akantowych. Całość malowana bielą, ornament złocony i srebrzony. W dolnym obramieniu 2 wymienne obrazy: Matka Boska z Dzieciątkiem i Św. Andrzej. W górnym przedstawienie stygmatyzacji św. Franciszka.

 

Obraz - Św. Andrzej 

      • materiał: płótno, olej
      • styl: późnobarokowy, I poł. XVIII w.
      • wymiary:110 x 75

Kadr prostokątny, wertykalny. Święty stoi ujęty na wprost. Sylwetka oparta na widłach ukośnego krzyża ustawionego z tyłu, lekko po prawej. Obie ręce ułożone wysoko na belce. Ubrany w brązową tunikę z szerokimi rękawami i czerwony płaszcz okrywający plecy. W tle pejzaż ułożony 3-płaszczyznowo ze skalistym pasem gór na horyzoncie. Powyżej niskiej linii horyzontu pochmurne niebo z poświatą nad górami i smugą światła padającego z lewego narożnika.

 

Obraz - Matka Boska karmiąca

      • materiał: płótno, olej, sukienka drewniana, srebrzona i laserowana
      • styl: późny barok, poł. XVIII w.
      • wymiary: 83 x 58

Twarze i ręce malowane, szaty drewniane, srebrzone i laserowane, korony metalowe, kameryzowane, tło neutralne, brązowe, rozjaśnione wokół głowy Maryi. Maria siedzi ujęta do kolan, 3/4 zwrócona w lewo, z głową znacznie pochyloną n prawe ramię. Spogląda na widza. Prawą ręką obejmuje siedzące na jej kolanach dzieciątko. Suknia marszczona, szata wierzchnia z bufiastymi rękawami, rozcięta na piersi, pokryta zwiniętymi, suchymi liśćmi akantu.

 

Obraz - Stygmatyzacja św. Franciszka 

      • materiał: płótno, olej
      • styl późny barok, I poł. XVIII w.
      • 62 cm wys.

Kadr wertykalny, owalny. Święty zwrócony w prawo, ujęty profilowo. Ręce trzyma rozłożone - prawa opuszczona, lewa uniesiona z szeroko otworzoną dłonią. W górze naprzeciw świętego uskrzydlona sylweta Chrystusa, z której wychodzą promienie stygmujące. Tło - ciemny pejzaż umowny z drzewami po prawej. Chmury otaczające ciemnoszare.

 

Ołtarz boczny prawy - nastawa

      • materiał: drewno malowane, złocone i srebrzone
      • styl: późny barok, I poł. XVIII w.
      • wymiary: 250 x 140 x 30

Architektoniczno-ornamentalna. Jednoosiowa z wysokim cokołem ujętym w profilowany cokolik i gzymsik, ramowanym skrajnie prostokątnymi postumentami. Partię centralną nastawy tworzy duża, prostokątna rama obrazowa o listwach w formie wiązki laurowej ujętej w profile przewiązanych karbowaną taśmą. Po bokach obramienia pnąca się ceownicami i esownicami wić z suchego akantu o postrzępionych, spiralnie zwiniętych liściach. Taka sama wić oplata umieszczoną w zwieńczeniu owalną ramę pokrytą laurem. Końce wici spięte karbowanymi taśmami. Całość malowana ciemnym błękitem, ornament złocony i srebrzony. W dolnym obramieniu obraz - "Św. Józef z małym Jezusem", w górnym "Św. Barbara".

 

Obraz - "Św. Józef z małym Jezusem" 

      • materiał: płótno naciągnięte na deskę, olej
      • styl: późny barok, I poł. XVIII w.
      • wymiary: 96 x 72

Kadr prostokątny, wertykalny, z prawej strony pole obrazowe wydzielone kolumną. Przy kolumnie postać św. Józefa trzymająca za rękę stojącego po środku Jezusa. W tle daleki pejzaż z pojedynczymi drzewami i widok zamku lub miasta. Św. Józef lekko zwrócony w prawo, pochylony na Jezusa, w lewej ręce trzyma lilię. Jezus zwrócony w lewo, spogląda na św. Józefa. W prawej ręce trzyma kij. Wokół głów postaci aureola (Józef) i nimb promienisty (Jezus).

 

Obraz - Św. Barbara

Kadr owalny, wertykalny. Święta siedzi 3/4 zwrócona w prawo, widoczna do kolan, głowa pochylona na prawe ramię. W zgiętej ręce trzyma przed sobą kielich z hostią, lewą ujmuje wsparta o biodro zamkniętą księgę. Twarz pełna o wydatnym podbródku, wzrok skierowany do góry. Modelunek malarski.

 

Prospekt organowy 

      • materiał: drewno polichromowane, złocone
      • styl: barok, XVIII w.
      • wymiary 300 x 180

Dwukondygnacyjny, 3-osiowy, sekcje piszczałek umieszczone w 2 kondygnacjach, w 3 wysuniętych ryzalitowo wieżyczkach, prostych łącznikach pomiędzy nimi. Wieżyczka środkowa wyższa, wysunięta półkoliście, skrajne wysunięte trójkątnie. Kondygnacje podzielone szerokim płaskim gzymsem, góra zwieńczona gzymsem mocno profilowanym, dostosowanym do kształtu wieżyczek. W łącznikach gzymsy proste. W bocznych ściankach otwory zamknięte kratownicą. Górne partie piszczałek przysłonięte półkolistymi ażurowymi kotarami ornamentalnymi - w łącznikach pojedynczymi, w wieżyczkach podwójnymi, rozchodzącymi się na boki. Kotary zestawione z motywów Winogrady, ceownic z chrząstkami i akantu. Gzyms kordonowy zdobią rozety akantowe, wzdłuż górnej krawędzi "koronka" z lilii. Najgrubsza piszczałka na osi środkowej wielokątna, dekorowana motywem kryształu. Polichromia błękitno-szara, ornament złocony.

 

Ambona

      • materiał: drewno malowane i złocone
      • styl: późny barok, poł. XVIII w.
      • kosz: 130

Wisząca na rzucie 6-boku, z prostym zapieckiem zwieńczonym 8-bocznym baldachimem, ze schodkami 1-biegowymi z lewej strony. Dolna część kosza ukształtowana stożkowo. Ścianki kosza w poziomie ujęte w profilowanie, rozczłonkowane płycinami. Zapiecek ujęty w ażurowe uszaki z suchego akantu, wypełniony płycizną zamkniętą łukiem pełnym, nadwieszonym. Baldachim obwiedziony profilowanym gzymsem z glorią w podniebiu. Schodki wydzielone gładkim parapetem wspartym na słupku. Całość malowana na biało. Formy rzeźbione złocone.

 

Świecznik - lichtarz

      • materiał: drewno srebrzone
      • styl: późny barok - XVIII w.
      • wymiary: 52 cm
      • sztuk: 6

Stopa cylindryczna z 3 nóżkami w formie spływów wolutowych z uskokiem. Trzon wielodzielny, złożony z lalek ujętych w pierścienie z półwałkami. Górna lalka zakończona kulą osadzoną w odwróconym kielichu akantowym. Profitka talenykowa z kolcem, osadzona na półwałku, przecięta profilem.

 

Rzeźba - krucyfiks

      • materiał: drewno polichromowane
      • styl: późny barok
      • wysokość: 120

Chrystus przybity do krzyża łacińskiego z titulusem w formie pionowo przybitej banderoli. Sylwetka wyprostowana, przyległa do belki, lekko wygięta w lewo, ramiona rozwarte w szerokie "V", głowa oparta na prawym boku. Prawa dłoń otwarta, lewej 3 ostatnie palce zgięte. Prawa stopa założona na lewą. Sylwetka proporcjonalna, z wyraźnym rysunkiem żeber. Materiał zwisa wzdłuż prawego biodra kaskadowo ułożonymi fałdami. Fałdy ostre, gęsto ułożone. Titulum szare, krzyż brązowy.

 

Droga krzyżowa

      • materiał: płótno, olej
      • styl: barok ludowy, XVIII w.
      • wymiary: 62
      • ilość: 12

Sceny we wnętrzach ozdobionych kotarą, lub w pejzażu potraktowanym umownie, w niektórych przedstawieniach wzbogaconych architekturą. W stacji XIV wyobrażenie kamiennego grobowca z arkadową niszą, w którym ciało Chrystusa ułożono na ławie. Liczba uczestników wydarzeń zredukowana do kilku osób skupionych wokół Jezusa. Najbardziej rozbudowana jest scena "Ukrzyżowania", w której Chrystusowi towarzyszą postacie łotrów, a pod krzyżem stoją Maria i św. Jan Ewangelista, klęczy św. Maria Magdalena, z lewej pędzi na koniu Stefaton przebijający bok Chrystusa. Sylwetki budowane nieporadnie, układy niezgodne z anatomią. Twarze o grubych rysach, niektóre karykaturalne. Szaty modelowane miękko, kolorystyka żywa, ciepła, z dominacją ugru, brązów, czerwieni i szarości. Światłocień kontrastowy, podkreślający głębie. Obramowanie profilowane z krzyżem na leżących esownicach.

 

Obraz N.S.P. Jezusa 

      • materiał:płótno, olej
      • styl:realizm, XX w.
      • wysokość: 73

Kadr prostokątny wertykalny. Chrystus stoi lekko zwrócony w prawo, ujęty do pół ud. Głowę trzyma zwróconą na wprost, spogląda na widza. Rękami rozchyla tunikę, wskazując gorejące serce w aureoli jaskrawych promieni. Tunika z szerokimi rękawami, przewiązana w pasie. Na ramionach czerwony płaszcz przerzucony przez prawe przedramię. Twarz pociągła o ostrych rysach, pokryta krótkim zarostem (broda rozdwojona), włosy opadają na ramiona. Szyja i ręce modelowane bardzo plastycznie z zaznaczeniem gry mięśni i żyl. Wokół głowy promienisty nimb. W karnacji duża domieszka różu. Tło neutralne. Modelunek bardzo plastyczny, kontrastowy z intensywnym światłocieniem. Cienie modelujące biel barwne - brązy, zielenie, błękity. Światła silnie rozjaśnione, z źródłem umiejscowionym pośrodku klatki piersiowej. Promienie wydobyte fakturowo.

 

Świecznik wiszący

      • materiał: stop metalu, ceramika
      • styl: secesja, XIX/XX w.
      • wymiary: 150 x 60

Złożony z ceramicznej czary, do której przytwierdzono 6 metalowych ramion oraz 3 łańcuchy zebrane podsufitką. Czara gruszkowa o krawędzi ujętej w metalową obręcz, w dole przytwierdzony uchwyt w kształcie okręgu wpisanego w stylizowany trójkąt, z motywami roślinnymi. Powierzchnia czary brązowa, na niej wypukły relief przedstawiajacy różowe kwiaty powoju na kapryśnie zwiniętych łodyżkach z listkiem. Ramiona przytwierdzone do obręczy, utworzone z fantazyjnie splecionej taśmy o płynnym, kapryśnym układzie, z 3 rosnącymi w dół kwiatami powoju, zakończone ażurowymi kwiatowymi profitkami. Do ramion przyczepione 6 łańcuchów zebranych w pary motywami przypominającymi motyla, tworzącymi łączniki z pojedynczymi 3 łańcuchami podwieszonymi do podsufitki.

 

Polichromia

      • materiał: tempera na drewnie
      • styl: późny barok, neogotyk - poł. XVIII/XIX w.

Na ścianach barokowa, iluzjonistyczna artykulacja za pomocą filarów o ściętych narożnikach, dźwigających arkady z odcinków łuku pełnego. W archiwoltach pasy ornamentalne z wici akantowej, w pachach łuków masywne szczypułki akantowe osadzone na grubej łodyżce wyrastającej z kielicha dzwonka. Z szczypułek ujętych w liściaste odrośla rozchodzą się na boki szerokie, wyobrażono profilowo liście akantu o zawiniętych końcach, zakończone lejkowatymi kwiatami o długich, falistych pręcikach. Całość w tonacji brązowej. 
Na stropie malowanym na błękitno symbole Wiary, Nadziei i Miłości w promienistej, ugorowej glorii. Są to: szara kotwica, brązowy krzyż i umieszczone na ich tle gorejące serce. Bliżej ołtarza mniejsza gloria z urgowym Okiem Opatrzności (XIX w).
Parapet chóru muzycznego pokrywa romboidalna kratownica maswerkowa z liliami na złączach (brązowa).


Źródła informacji:

    1. Spis ruchomości, [w:] Materiały z Archiwum Wojewódzkiego Konserwatorium Zabytków

Opracowanie artykułu i zdjęcia: Ewa Budna

contentmap_plugin

Ewangelia na dziś



Wtorek 2019-03-19, Uroczystość Św. Józefa Oblubieńca NMP

Mt 1,16.18-21.24a

Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem prawym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.

Środa Popielcowa
(środa, 06, marzec 2019, 13 dni temu)