Get Adobe Flash player

Dzisiaj jest: 24 Luty 2020    |    Imieniny obchodzi: Maciej, Bogusz, Modest

Wieczornica

21 października 2017 r. na pamiątkę wydarzeń sprzed 39 laty na Placu Św. Piotra w Rzymie grupa teatralna „Jastrzębie” i członkowie Oazy  40+, przygotowali wieczornicę w kościele parafialnym w Sieniawie.

 

W ten oto sposób chciano przypomnieć wydarzenie wręczenia Świętego Paliusza Ojcu św. Janowi Pawłowi II w 1978 r. i pomodlić się w nietypowy sposób, recytując wiersze wielu poetów. Zaprezentowane utwory pochodziły z repertuaru ks. Jana Twardowskiego, Izabeli Zającówny, Teresy Boguszewskiej i ks. Janusza Pasierba.

Dzięki zaangażowaniu młodzieży, pomocy Gminnego Ośrodka Kultury w Rabie Wyżnej, Księdza Proboszcza i wielu ludzi dobrej woli uroczystość miała niezapomnianą, modlitewną zadumę, przy recytowanych wierszach, muzyce poważnej i śpiewie „na żywo” pieśni tak drogich Naszemu Świętemu - Janowi Pawłowi II.

Na uwagę zasługuje pomoc w przygotowaniu prezentacji multimedialnej, dekoracji tworzącej piękny nastrój, nagłośnienie i oświetlenie aktorów oraz filmowanie i fotografowanie wydarzenia.

Nagłośnienie i oświetlenie: Edyta Trybuła i Artur Szpałek.

Prezentacja multimedialna: Sylwia Matejczyk , Wiktor Antolak i Danuta Antolak.

Dekoracja: Angelika Walkowska-Jaróg.

Fotografia: Natalia Matuszek, Kamila Budziak.

Film: Piotr Kuczaj. 

Dyrygent Oazy 40+: Beata Kacwin.

Młodzież, dzieci  i dorośli z teatru „Jastrzębie”.

Gościnnie wystąpił Ks. Andrzej Jeleń.

Reżyseria: Teresa Rusnak.

Wszystkim Parafianom, którzy licznie przybyli na tę uroczystość i wspólnie modlili się z nami, składam serdecznie podziękowanie.

 Teresa Rusnak


(Kliknij, aby powiększyć zdjęcie)

Ewangelia na dziś



Poniedziałek 2020-02-24, 7. tydz. zwykły

Mk 9,14-29

Gdy Jezus z Piotrem, Jakubem i Janem zstąpił z góry i przyszedł do uczniów, ujrzał wielki tłum wokół nich i uczonych w Piśmie, którzy rozprawiali z nimi. Skoro Go zobaczyli, zaraz podziw ogarnął cały tłum i przybiegając, witali Go. On ich zapytał: „O czym rozprawiacie z nimi?” Odpowiedział Mu jeden z tłumu: „Nauczycielu, przyprowadziłem do Ciebie mojego syna, który ma ducha niemego. Ten gdziekolwiek go chwyci, rzuca nim, a on wtedy się pieni, zgrzyta zębami i drętwieje. Powiedziałem Twoim uczniom, żeby go wyrzucili, ale nie mogli”. On zaś rzekł do nich: „O plemię niewierne, dopóki mam być z wami? Dopóki mam was cierpieć? Przyprowadźcie go do Mnie”. I przywiedli go do Niego. Na widok Jezusa duch zaraz począł szarpać chłopca, tak że upadł na ziemię i tarzał się z pianą na ustach. Jezus zapytał ojca: „Od jak dawna to mu się zdarza?” Ten zaś odrzekł: „Od dzieciństwa. I często wrzucał go nawet w ogień i w wodę, żeby go zgubić. Lecz jeśli możesz co, zlituj się nad nami i pomóż nam”. Jezus mu odrzekł: „Jeśli możesz? Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy”. Natychmiast ojciec chłopca zawołał: „Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu!” A Jezus widząc, że tłum się zbiega, rozkazał surowo duchowi nieczystemu: „Duchu niemy i głuchy, rozkazuję ci, wyjdź z niego i nie wchodź więcej w niego”. A on krzyknął i wyszedł wśród gwałtownych wstrząsów. Chłopiec zaś pozostawał jak martwy, tak że wielu mówiło: „On umarł”. Lecz Jezus ujął go za rękę i podniósł, a on wstał. Gdy przyszedł do domu, uczniowie pytali Go na osobności: „Dlaczego my nie mogliśmy go wyrzucić?” Rzekł im: „Ten rodzaj można wyrzucić tylko modlitwą i postem”.

Środa Popielcowa
(środa, 26, luty 2020, za 2 dni)